The Lost Eden

Blogger Tips and TricksLatest Tips For BloggersBlogger Tricks




QD6-003: เก็บดอกไม้

Share

ภารกิจที่บันทึกสถิติแล้ว QD6-003: เก็บดอกไม้

ตั้งหัวข้อ by Mawari Sakuraion Tue 4 Mar 2014 - 19:18

เด็กสาวนั่งอยู่บนภูเขาลูกหนึ่ง เส้นผมสีมอคค่าปลิวไหวไปตามสายลมที่พัดพาผ่านมา นัยน์ตาสีเขียวมรกตมองผ่านไปเรื่อยๆอย่างคนไม่มีอะไรจะทำ ท้องฟ้าสีฟ้าสดใส เด็กสาวเงยหน้ามองบนท้องฟ้าอย่างมองรูปก้อนเมฆที่มีลักษณะคล้ายกับ... "ก้อนนั้นน่ะ... เหมือนกับก้อนเมฆจังเลยนะ" เด็กสาวกล่าวออกมาเบาๆ และขำออกมาเล็กๆกับมุกแป้กๆเข็มขัดสั้นของเธอเอง สายตามองทอดลงไปข้างล่างก่อนจะพบเด็กหญิงหนูน้อยหมวกแดง ที่ก้มหน้าก้มตาราวกับหาอะไรสักอย่าง

"...? ทำอะไรอยู่กันนะ" ซากุไรพูดออกมาเบาๆไม่ต่างอะไรไปกว่ากระซิบอยู่กับตัวเอง ไวกว่าความคิด ขาทั้งสองข้างก็ลุกขึ้นมาและก้าวลงไปด้านล่างก่อนที่จะเพิ่มความเร็วเรื่อยๆและหยุดไม่ได้ 

"วะ... เหวอ!!!" เด็กสาวเผลอร้องเสียงหลงออกมาอย่างตกใจ จะหยุดก็หยุดไม่ได้ซะแล้ว ยิ่งวิ่งลงมาจากภูเขาแบบนี้ซะด้วย! 

เด็กสาวคิดอยู่ในหัวว่าถ้าใกล้ถึงพื้นข้างล่างแล้วจะค่อยๆชลอความเร็ว แต่เหมือนว่าวันนี้อะไรจะไม่เป็นใจเธอเอาเสียเลย หนูน้อยหมวกแดงเดินมาก้มมองหาอะไรบางอย่างอยู่ตรงที่เธอจะวิ่งลงไปชนกันพอดี 

"หลบไป!!" ซากุไรตะโกนบอก แต่ทว่าหนูน้อยหมวกแดงกลับยืนนิ่งลนลานอยู่ที่เดิมอย่างทำอะไรไม่ถูก และไม่ยอมหลบเธอไปซะอย่างนั้น!

โครม!!!

ซากุไรชนเข้ากับหนูน้อยหมวกแดงอย่างจัง!! เด็กสาวรีบลุกขึ้นยืนก่อนจะกล่าวถามหนูน้อยหมวกแดงตรงหน้าที่มีแผลถลอกเล็กๆตรงหัวเข่า

"เป็นอะไรรึเปล่า?"

"มะ- ไม่เป็นอะไรมากหรอกค่ะ... แต่ถลอกเล็กๆที่หัวเข่าเท่านั้นเอง" หนูน้อยหมวกแดงตอบกลับด้วยรอยยิ้ม ทว่าสายตาของเธอดูเจ็บซะเหลือเกิน "ตะ- แต่ว่า.. คงจะลุกเดินไปหาดอกไม้มาถักสร้อยคอให้คุณยายไม่ได้แล้วสิ..." หนูน้อยหมวกแดงกล่าวด้วยน้ำเสียงเศร้าๆ ใบหน้าดูสลดลงอย่างเห็นได้ชัด

"ช่ะ- ช่วยไม่ได้ ปล่อยให้เป็นหน้าที่ฉันเถอะ! เดี๋ยวจะไปเก็บดอกไม้มาให้ เธอน่ะพักอยู่แถวๆ..." ซากุไรกล่าวก่อนจะค่อยๆมองหาที่พักดีๆแถวนี้ ก่อนจะชี้ไปตรงใต้ต้นไม้ใหญ่ "ตรงนั้น! ใต้ต้นไม้นั่น"

"ตะ- แต่ว่า..."

"เอาเถอะน่า! ไม่นานนักหรอก เดี๋ยวมานะ" ซากุไรกล่าวตัดบทก่อนจะพยุงตัวหนูน้อยหมวกแดงไปรอใต้ต้นไม้ใหญ่ ในใจคิดเพียงแต่ว่า... 'เห็นตัวเล็กๆ แต่ก็หนักชะมัด -__- ซ่อนรูปนี่หว่า...' เด็กสาววางหนูน้อยหมวกแดงลงก่อนจะยิ้มให้และเดินไปหาดอกไม้

ซากุไรทำสีหน้าเบื่อๆออกมา "ฤดูนี้ก็ไม่ใช่ใบไม้ผลิซะด้วยสิ ดอกไม้จะมีมั้ยล่ะนั่น" เด็กสาวบ่น ก่อนจะเดินหาไปเรื่อยๆตามทาง และกวาดสายตาไปเรื่อยๆ ตอนแรกที่เห็นก็มีแต่หญ้าและหญ้า ต้นไม้ใหญ่ๆ ไม่มีดอกไม้สักดอกโผล่มาเห็น... ไม่สิมี... ดอกหญ้าไง... แต่นั่นเอามาทำเป็นสร้อยเหมาะที่ไหนกันเล่า!


"เอ๊ะ? นั่นมัน..." เด็กสาววิ่งไปทันใดเมื่อเห็นดอกไม้สีเหลืองๆที่ขึ้นได้แม้แต่บนคอนกรีต นั่นก็คือ ดอกแดนดีไลอ้อนที่แสนจะงดงาม เด็กสาวเด็ดดอกไม้ออกมาและรวมกันไว้เป็นมัดๆ ก่อนจะเดินจากไปหาดอกไม้ต่อไปเพื่อไม่ให้หนูน้อยหมวกแดงรอนาน ก่อนจะเห็นทุ่งของดอกไม้สีแดงมาแต่ไกล น่าแปลกที่มีทุ่งแบบนี้อยู่แถวนี้ อาจจะเป็นของใครบางคนมาปลูกเอาไว้ทั้งๆที่ไม่ใช่หน้าของฤดู ซากุไรเดินไปเด็ดดอกไม้มาพลางย่องอย่างพวกหัวขโมยยังไงอย่างนั้น


"สวยแหะ! แต่ต้องรีบไป เดี๋ยวคนปลูกมาจะซวยกันพอดี" ซากุไรกล่าวและเดินออกไปอย่างเงียบๆ แต่ทว่ากลับมีแรงดึงจากด้านหลัง เหงื่อผุดๆขึ้นมาตามใบหน้าของซากุไร ก่อนจะลามไปตรงข้อมือร้อนๆที่โดนจับไว้อยู่ 

เด็กสาวหันขวับไปด้วยความตกใจ "พี่ไซโตะ?... เฮ้อ" ซากุไรถอนหายใจออกมาเมื่อเห็นว่าเป็นใคร ไซโตะทำหน้าเนือยๆนั่นอย่างเบื่อหน่ายก่อนจะกล่าวถาม "มาทำอะไรที่นี่? (- -)"

"กะ... เก็บดอกไม้" 

"ที่สวนของฉัน? (- -+)"

"ของพี่!?" ซากุไรทวนคำออกมาอย่างตกใจ ที่แท้นี่ก็เป็นสวนของพี่ไซโตะ แต่ทว่าเขามีมุมแบบนี้ด้วยหรอ ไม่อยากจะเชื่อ!! 

"อย่ามาเก็บที่นี่... เดินไปทางสิบสองนาฬิกา ถัดจากนี้ไปอีก 5 เมตร ตรงนั้นมีดอกไม้เต็มเลย ของซากุราอิมันขโมยของฉันมา เชิญเก็บไปได้เลย (- -)" ไซโตะพูดด้วยน้ำเสียงไม่ทุกข์ร้อนก่อนจะเดินจากไป ซากุไรพยักหน้าเล็กๆก่อนที่จะคิดในใจอยู่คนเดียว 'แหม่ พี่ชายจ๋าาา บอกภาษาที่คนไม่ฉลาดอย่างฉันเข้าใจให้ฟังหน่อยได้ม้ายยยย สิบสองนาฬิกา มิทราบว่าต้องมุดดินไป หรือบินไป หรือว่าจะต้องเดินหน้า ไปทางขวา หรือทางซ้าย ไม่แน่ฉันอาจจะต้องหมุนๆด้วยนะ แล้วค่อยเดินไปอีก 5 เมตร!' ซากุไรประชดประชันอยู่ในใจ ก่อนจะเดินตรงไปหาดอกไม้ต่อให้เร็วๆ จะได้กลับไปหาหนูน้อยหมวกแดง

"เฮ้ย! ตรงนั้น! นี่มันทุ่งดอกไม้ดีๆชัดๆ!" ซากุไรพูดพึมพัมกับตัวเอง และวิ่งเข้าไปเก็บดอกไม้ โดยที่สายตาหันไปเห็นป้ายหนึ่งตั้งเอาไว้ 'Sakuraii' ชื่อที่คล้ายๆกับชื่อของเธอ เพียงแต่มีตัวไอเพิ่มมาอีกหนึ่งตัว แม้ว่า 'Sakurai' แบบนี้ก็อ่านว่า ซากุราอิ ได้ก็ตาม แต่หมอนั่นไม่อยากจะเขียนชื่อเหมือนเธอสักเท่าไหร่ แต่เมื่อกี้ที่พี่ไซโตะบอกว่ามีทุ่งของซากุราอิอยู่ที่ขโมยมาจากสวนของพี่ เก็บไปได้เลยตามใจ ซากุไรก็แอบแสยะยิ้มออกมาที่มุมปาก ก่อนจะไล่เก็บอย่างไม่ปรานีที่จะเหลือดอกไม้เอาไว้ที่นี่ เดิมทีก็ไม่ชอบหน้าพี่ชายฝาแฝดอยู่แล้ว เจอของดีแบบนี้ก็ขอโฉบฉวยโอกาสไปหน่อยแล้วกัน!

"จะเก็บให้หมดเล้ยยย! คอยดู!" ซากุไรเก็บดอกไม้ไปเรื่อยๆ อย่างมือที่จะไม่มีที่ว่างให้ถืออีกแล้ว ก่อนจะเดินจากไปจากสวนของซากุราอิ และไม่วายหันไปแลบลิ้นใส่ "แบร่! กลับมาล่ะทึ่งแน่!"


เด็กสาวเดินกลับไปทางต้นไม้ใหญ่ที่หนูน้อยหมวกแดงอยู่อีกครั้ง ก่อนที่สายตาจะเลื่อนไปมองเห็นทุ่งสีเขียวๆ ตอนแรกซากุไรจะเดินผ่านไปอย่างไม่สนใจใยดี ทว่าเมื่อมองดีๆแล้วกลับเห็นใบสีเขียวสามแฉกอยู่เรียงราย หนึ่งในนั้นมีใบสีเขียวใบหนึ่งที่มีสี่แฉกอยู่ด้วย เด็กสาวเบิกตาโพล่งก่อนจะวิ่งเข้าไปในทุ่งนั้นทันที ประหนึ่งว่าถึงมันจะเอามาทำสร้อยไม่ได้ แต่ถ้าหนูน้อยหมวกแดงได้รับมันล่ะก็ต้องดีใจแน่ๆ

"ใบโคลเวอร์สี่แฉก!!" เด็กสาววิ่งเข้าไปเด็ดมันออกมาเบาๆด้วยรอยยิ้ม 

"น่านะ อย่าหนีกันเลยน่า หนูน้อยผู้น่ารัก~♥"

"อย่ามายุ่งนะ!!"

นะ- หนูน้อยหมวกแดง!?

เสียงของหนูน้อยหมวกแดงเล็ดลอดเข้ามา พร้อมๆกับเสียงที่ดูเหมือนจะจู่โจมเธอเต็มที่ แม้ว่าเธอจะปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใยแค่ไหนก็ตาม ทว่าฝ่ายชายกลับไม่ได้สนใจแต่อย่างใด หรือว่านี่จะเป็นร่างของ หมาป่า!? ซากุไรคิดพลางนึกถึงเรื่องหนูน้อยหมวกแดงกับหมาป่า ก่อนจะรีบวิ่งเข้าไปกระโดดถีบใส่ชายผู้นั้นโดยทันที

พลั่กกก!!!

"ทำอะไรหนูน้อยหมวกแดงน่ะ ไอหมาป่าโรคจิต!!" ซากุไรกล่าวออกมาอย่างโกรธจัด ก่อนที่หมาป่า(?) จะค่อยๆหันหน้ามาที่ทำให้ซากุไรถึงกับตกใจ เพราะใบหน้าแสนทะเล้นนั่นเป็นของ... ซากุราอิ! ไหนว่ารักคุณบันไง!!

"ที่แท้ก็เธอ มาขวางฉันทำไม!"

"อกหักรักขุดมาจากคุณบันแล้วทำอะไร แย่ที่สุด! หารักไม่ได้ก็ไปรักกับตุ๊ดไป ไอบ้า!" ซากุไรกล่าวก่อนจะถีบไปอีกทีอย่างโมโห พลางหันไปหาหนูน้อยหมวกแดงที่ร้องไห้อยู่

"ไม่เป็นไรนะ อ่ะ นี่ดอกไม้" ซากุไรลูบหัวของเธอเบาๆอย่างให้กำลังใจ ก่อนจะยื่นดอกไม้เต็มมือให้แก่หนูน้อยหมวกแดง เธอยิ้มออกมาเบาๆและปาดน้ำตาทิ้ง เด็กสาวเห็นแบบนั้นจึงยื่นใบโคลเวอร์สี่แฉกไปให้

"อ่ะ... นี่" เด็กสาวยื่นให้ขณะที่หนูน้อยหมวกแดงรับมาด้วยความงงงวย "นั่นเป็นใบโคลเวอร์ที่จะทำให้เธอโชคดีนะ ต่อไปนี้จะได้ไม่เจอหมาป่าแบบเมื่อกี้อีก" ซากุไรกล่าวพลางยิ้ม พลอยทำให้หนูน้อยหมวกแดงยิ้มไปด้วย

"เดี๋ยวฉันจัดการหมาป่านี่เอง ลุกขึ้นได้มั้ย?" 

"ดะ- ได้แล้วค่ะ เพราะได้นั่งพัก ก็เลยหายแล้วค่ะ ขอบคุณมากนะคะ" หนูน้อยหมวกแดงโค้งอย่างสุภาพ ก่อนจะเดินออกไปอย่างไม่รีรอ แน่ล่ะ ใครจะอยู่ตรงนี้กับคนที่ถูกหาว่าเป็น 'หมาป่า' กัน... ซากุไรหันไปมองซากุราอิที่นั่งบนพื้นหญ้าอย่างหงุดหงิด

"นายนี่มันโรคจิตจริงๆ"

"หนวกหู!"

"แค่อกหักจากคุณบันแค่นี้เอง... ล้มแล้วลุก เริ่มใหม่อีกสักทีจะเป็นอะไรไป" 

"...."

"....?" 

"ร้อยวันพันปีไม่เคยพูดอะไรกับเขาดีๆ นี่ฉันคงหูฝาด" ซากุราอิพูดทิ่มแทง

"บ้าเรอะ! ฉันพูดออกจะบ่อย ฉันเป็นคนดี ไม่เหมือนนายหรอก ไอ้โรคจิต" ว่าแล้วสงครามประสาทก็ได้เริ่มขึ้นอีกครั้ง...

"ถ้างั้นก็ดีแต่พูด เห็นแต่พูดแต่ไม่เคยจะทำ..." ซากุราอิแลบลิ้นใส่อย่างเยาะเย้ย "แล้วฉันก็ไม่ได้อกหัก และไม่อยากไปรักตุ๊ดด้วย... ฉันเป็นผู้ชายลั้นลา ขี้เล่นก็เท่านั้นล่ะ"

"ฉันรู้ละ..."

"รู้อะไร?" ซากุราอิถามอย่างไม่เข้าใจ พลางขมวดคิ้ว

"นายจะต้องตายด้วยมือฉัน!!" ไม่พูดเปล่า ซากุไรกระโจนเข้าไปหาซากุราอิ

"ว้ากกก! ออกไปเลยยัยไม้กระดาน! ยัยเตี้ย! ยัย.... แว้กกก!!!!!"

ปล. ไหนๆก็เขียนมาแล้ว ลืมดูวันที่ไปเลย orz




   

If you can't fly, then run,
If you can't run, then walk,
If you can't walk, then crawl,
But whatever you do, you have to keep moving forward.
-Martin Luther King Jr.-

    เวลาขณะนี้ Wed 7 Dec 2016 - 3:03